Violet Leroy

Pleased to meet you In haar eerste boek "Tot de Bodem", ( zie onderaan deze pagina ) speelde de mysterieuze dood van Brian Jones een belangrijke rol. Leroy had zo haar eigen gedachten over de dood van Brian. "Tot de bodem" werd lovend ontvangen, en ook diehard Stones fans lieten lovende woorden horen. Nu is haar tweede thriller verschenen: "Medelijden met de Duivel". Een titel die de Stonesfan bekend in de oren zal klinken. Het boek is in de landelijke pers  http://www.nrclux.nl/Medelijden-met-de-duivel-Violet-Leroy/nl/product/813006/#besprokeninnrc weer uitzonderlijk goed beoordeeld. Desgevraagd antwoordt Leroy dat de titel van haar boek alles te maken heeft met het Stones nummer Sympathy for the Devil. 'Just as every cop is a criminal and all the sinners saints', die tekst daar draait het boek om. Goed en kwaad zijn keerzijdes van dezelfde munt. In 'Medelijden met de Duivel'  demonstreert Leroy dat op ingenieuze wijze. Is Leroy een Stonesfan? Leroy is meer van de klassieke muziek. Maar de Stones als fenomeen hebben haar fascinatie. 'Het zijn mensen van vlees en bloed die (nu al bijna 50 jaar!) leven in een zeer extreme situatie. Miljoenen fans die je bewonderen. Hoge muzikale en performance eisen waaraan je steeds weer moet voldoen. Dat vraagt een enorme mentale discipline. Heb ik gigantische bewondering voor. Een tijdje terug werd ik voorgesteld aan Stone van het eerste uur Bill Wyman. Ik mocht hem mijn eerste boek aanbieden! Ontzettend aardige man trouwens. Mijn boek kreeg een ereplaatsje in zijn boekenkast. Daar was ik zwaar van onder de indruk.'  

MEDELIJDEN MET DE DUIVEL

Medelijden met de duivel… Je hebt een geheim… Iets wat je niet loslaat, wat voortdurend in je gedachten is.
Iets dat als een cocon om je heen zit.

Op klaarlichte dag wordt de 32-jarige Sara Hirsch in haar winkel in de chique PC Hooftstraat doodgeschoten. 

Sara's beste vriendin Isabel gelooft niet dat het om een simpele roofoverval gaat.
Ze is vastbesloten uit te zoeken wie Sara dood wilde en waarom.
Isabel graaft  diep in een verleden dat vreselijk geheimen herbergt en brengt daarmee haar eigen leven in gevaar.
Sommige geheimen verdragen het daglicht nou eenmaal niet… Fragment Ik luisterde naar wat mij werd nagelaten. ‘Het woonhuis aan de Noordermarkt, kadastraal bekend onder nummer…Het woonwinkelpand gelegen aan de PC Hooftstraat, kadastraal bekend onder nummer...' Hij bleef doorratelen over Sara's financiële tegoeden.

Toen hij klaar was, bleek ik rijk te zijn.
Hoe rijk ben je, wanneer je beste vriendin dood is?
Violet Leroy Geboren, getogen en werkend in Amsterdam nam Violet Leroy in 2001 ontslag om zich toe te leggen op het schrijven. Leroy woont inmiddels in Renkum en schreef daar haar debuut Tot de bodem.

Over dit boek zei de pers:   ‘Een nieuw soort thriller, die uitstijgt boven het niveau van de Nederlandse thriller en die heel lekker leest' AD ‘Een mooi debuut dat doet uitkijken naar een nieuwe Leroy' Parool Titel: Medelijden met de duivel Auteur: Violet Leroy Prijs: 14,95 ISBN 9789461090195 Pp: 320 Uitgeverij: Verbum Crime

TOT DE BODEM

( Brian Jones )

2004. Het is 35 jaar geleden dat Brian Jones, Stone van het eerste uur, verdronk in zijn zwembad op Cotchford Farm in Hartfield.

Jean Wye, niet te stuiten journaliste en fanatiek Stonesfan ontdekt wat er gebeurde op die dramatische dag in juli.

Ze krijgt de tijd niet het verhaal wereldkundig te maken. Jean Wye sterft in het ijskoude water van een Amsterdamse gracht.

Het boek vertelt het verhaal van Tim Howard, voormalig topvoetballer van Arsenal en getrouwd met Jean.

Howard gaat op zoek naar de moordenaar van zijn vrouw. Hij is zo geobsedeerd met de dood van zijn vrouw dat hij niet in de gaten heeft dat zijn zoontje prooi is van een ervaren jager. Iemand die zijn slachtoffers nooit meer loslaat. Ooit was Howard zelf zijn prooi.

Een huiveringwekkend, gelaagd verhaal met veel vragen die in een briljante ontknoping allemaal beantwoord worden. Een boek dat je in een keer uit wilt lezen.

Het verhaal speelt in Amsterdam, Londen en op Texel.

Een fenomenaal debuut, deze literair psychologische thriller.

Uitgeverij Leonon. 400 pagina´s. €18,95.

Tot de bodem door Violet Leroy

Jagger en Jones: de medaille en zijn keerzijde.

Ik heb wat met extremen, met het opzoeken van grenzen. Topsport is een duidelijk voorbeeld van het opzoeken van grenzen. Het is kunst en kunde om tot het uiterste te gaan en niet erover. Ook de Stones zijn grensverleggers. Vooral Jagger en Jones. Dat zijn voortrekkers, mensen met ideeën, initiators. Ooit waren ze jong, afkomstig uit keurige burgergezinnen, net van school af, voorbestemd om iets te gaan studeren, Jagger moest geloof ik tandarts worden, en ze kozen voor een totaal ander leven en hadden totaal geen idee waar hen dat zou brengen. Jagger bereikte het ultieme succes en Jones ging ten onder. De medaille en zijn keerzijde.

De tragiek van die twee uitersten inspireerde me. Leven en dood.

Jagger leeft extreem, zoekt fysiek en muzikaal zijn grenzen op en is daar inmiddels oud mee aan het worden. OUD???? Die man kan niet oud zijn, alles aan hem straalt jeugd en leven uit. Prachtig om te zien. (Kan best zijn dat hij thuis weken aan het infuus moet om weer bij te komen van een publiek optreden maar dat geloof ik niet. Maar als zou dat waar zijn dan nog is dat precies wat ik bedoel: hij zoekt de grenzen van zijn mogelijkheden op!)

Brian Jones is puur tragiek.

Ook hij zocht de grenzen op, was misschien wel de meest muzikale Stone. Waar Jagger aan de ene kant van een onzichtbare grens bleef ging Jones er over. Had financiële problemen, had drugsproblemen, liefdesproblemen.

Het onderscheid tussen Jagger en Jones?

Mentale discipline, denk ik. Het is kunst en kunde om tot het uiterste te gaan en niet óver die onzichtbare grens die succes en falen van elkaar scheidt. Die grens is de mentale discipline. Jagger was niet geworden wat ie nu is als ie naast zijn wildheid niet een geweldige discipline heeft. Anders houd je het niet zo lang vol, anders maak je niet zulke muziek, heb je niet zulke optredens, anders kun je niet omgaan met die miljoenen fans. Of zijn het er miljarden? Daar heb ik mateloze bewondering voor.

En Jones? Het is te gemakkelijk te zeggen dat hij de discipline niet had. Het is een feit dat hij afspraken niet nakwam, dat hij teveel geld uitgaf, teveel pillen gebruikte, teveel van vrouwen hield etc. Dat is niet erg gedisciplineerd. Is het zijn dood geworden? Misschien. Maar misschien ook niet.

Zijn dood was een ongeval, zei de onderzoeksrechter. En ook dat is de tragiek van Brian Jones. Zijn dood krijgt nog steeds alle aandacht maar hij zelf of zijn muziek doen er niet meer toe. Tragisch! Want wat had hij kunnen worden als je ziet hoever Jagger is gekomen?

In mijn boek Tot de Bodem (ja die titel slaat o.a. ook op de dood van Jones op de bodem van zijn zwembad) geef ik een mogelijkheid van wat er gebeurd zou kunnen zijn. Een simpele stap die tot de dood van Jones leidt. Een grensoverschrijdende stap, van leven naar dood.

Wat een tragiek.

De wandelende Encyclopedie van de Rolling Stones "Bill Wyman" kijkt in Violet's boek